|
Zaterdag 4 november hebben we met ons opleidingsorkest meegedaan aan het jeugdfestival in Ammerzoden. Een leuke dag voor de jeugd van onze vereniging, omdat we beoordeeld werden door een tweekoppige jury. Bert Langeler was er deze dag niet, en voor hem in de plaats was Jaap van Stam gekomen. Het was helemaal spannend omdat we maar een keer gerepeteerd hadden met Jaap. Om 15.00 uur moesten we verzamelen in de Poorterij, om daarvandaan met alle jeugd naar Ammerzoden te vertrekken. We werden verwacht om 15.45 uur op een basisschool waar we de tijd kregen om in te spelen. Om 17:00 uur begon het optreden voor ons. Het eerste nummer was om warm te blazen en een beetje te wennen aan het publiek. Het tweede nummer werd beoordeeld, en naar mijn mening was dit nummer erg goed uitgevoerd. Het derde nummer werd niet beoordeeld, waarna het vierde nummer wel weer werd beoordeeld en dit was het laatste nummer dat beoordeeld werd. Ikzelf had wel het idee dat iedereen erg goed zijn best gedaan had, omdat het erg goed klonk. Nu was het wachten tot 20:00 uur, omdat dan de uitslag bekend werd gemaakt. In de tussentijd tot de uitslag waren we in Ammerzoden op zoek gegaan naar een snackbar. De enige die we hadden gevonden was erg druk bezocht en daarom belandden we toen in een pizzaria. We hadden met ongeveer 10 mensen lekker gegeten bij deze pizzaria en daarmee was het ook een stuk sneller acht uur. Eenmaal weer terug hadden we nog, voordat de uitslag kwam, geluisterd naar het Intermezzo orkest van Hedel en naar St. Caecilia, erg leuk om dit zo eens te horen. De uitslag. We zijn met ons jeugdorkest op een zevende plaats geeindigd. Dat is helemaal niet zo slecht van de zeven korpsen die er zijn geweest die dag, omdat dit jeugdorkest nog niet zo heel lang samen speelt. Al met al was het een zeer geslaagde dag, ook de jeugd heeft zich erg vermaakt. Sebastiaan van Wordragen |
||
|
Het festival viel op zaterdag 4 november, en zou voor ons de eerste keer zijn dat we werden beoordeeld door een jury. ’s Middags verzamelden we bij de Poorterij en keken we hoe de bezetting zou zijn. We misten niet veel mensen, en vertrokken met een paar auto’s naar Ammerzoden. Om nog even alles door te nemen, konden we wat oefenen in het gymzaaltje van de basisschool. De invallende dirigent, Jaap van Stam, heeft toen nog de laatste tips en opmerkingen gegeven. We kregen nog een bekertje lauwe sinas en prikloze cola, en we gingen naar de plaats van het festival. We kwamen te vroeg bij de schiethal aan en konden dus in alle rust onze spullen uitpakken. Er was een grote ruimte voor ons waarvan de achterkant was afgeschermd door een groot gordijn. Na nog een paar laatste succeswensen van elkaar gingen we zitten om te spelen. Ik vond het eerst een beetje een vreemd idee dat we werden beoordeeld en dat iedere fout zou tellen, maar in de vier nummers die we speelden ging het eigenlijk wel goed. Je kunt altijd blijven zeggen dat het nog beter had moeten zijn, maar dat soort wensen heb je meestal bij een wedstrijd. De sfeer was ook niet gespannen ofzo, iedereen zat er relaxt bij. Dus nadat we klaar waren, ging iedereen zijn eigen weg. We hadden nog ruim twee uur voordat de jury de uitslag bekend zou maken. De ene bleef zitten om naar andere orkesten te luisteren, een aantal zijn naar huis gegaan en een groepje heeft de shoarmatent in het dorp geplunderd. Om acht uur ’s avonds waren we weer terug in de schiethal, waar iedereen wachtte op de uitslag. Ik stond naast mijn klasgenoot die bij een ander orkest zat en we stonden een beetje te lachen over een man in het publiek die tijdens de optredens zat te slapen. De puntenuitreiking liep een beetje uit, maar was niet erg verassend. Hoewel we op de zevende (en dat is ook de laatste) plek stonden, vond ik het puntenaantal hoog. Voor een eerste festival was het een ontzettend mooi cijfer, en we hadden een leuke dag gehad met z’n allen. En die eerste plaats, die zullen we nog wel een andere keer halen. Lydia Boer |